Certificeringen van lithium-polymeerbatterijen uitgelegd: transport, productveiligheid en markttoegang

Wanneer kopers vragen welke certificeringen een lithium-polymeerbatterij nodig heeft, verwachten ze vaak een korte lijst: UN 38.3, IEC 62133-2, UL, CE, RoHS en misschien een landspecifiek keurmerk.

Het probleem is dat deze namen niet hetzelfde doel dienen.

Sommige eisen bepalen of een type lithiumbatterij vervoerd kan worden. Anderen beoordelen de veiligheid van de cel of het batterijpakket. Een aparte groep bepaalt of de batterij of het eindproduct op een bepaalde markt mag worden gebracht.

Als gevolg hiervan kan een LiPo-batterij voldoen aan UN 38.3 en nog steeds niet over het productveiligheidsbewijs beschikken dat door een klant wordt vereist. Een cel kan voldoen aan IEC 62133-2, maar een op maat gemaakt pakket dat eromheen is gebouwd, kan aanvullende evaluatie vereisen. Een CE-markering kan relevant zijn in de Europese Unie, maar vervangt geen transporttests en bewijst niet automatisch dat wordt voldaan aan een IEC- of UL-norm.

Het juiste certificeringsplan is afhankelijk van vijf factoren:

• Of het item nu een cel, batterijpakket of eindproduct is

• Of het nu draagbaar, industrieel, medisch, automobiel of gebruikt in een andere gespecialiseerde toepassing is

• Hoe het vervoerd zal worden

• Welke landen het zal binnenkomen

• Of het ontwerp nu standaard is of maatwerk

In deze gids wordt uitgelegd hoe de belangrijkste certificeringen voor lithium-polymeerbatterijen in elkaar passen en hoe u het bewijsmateriaal kunt identificeren dat uw project daadwerkelijk nodig heeft.

De drie nalevingsvragen die elk batterijproject moet beantwoorden

Een nuttig uitgangspunt is het scheiden van transport, productveiligheid en markttoegang.

Deze gebieden overlappen elkaar, maar zijn niet uitwisselbaar.

UN 38.3 omvat bijvoorbeeld tests die transportomstandigheden vertegenwoordigen, terwijl IEC 62133-2 de veilige werking van draagbare oplaadbare lithiumcellen en -batterijen behandelt bij beoogd gebruik en redelijkerwijs te verwachten misbruik. Geen van beide bepaalt op zichzelf elke verplichting voor de verkoop van een product op batterijen in de Europese Unie, Noord-Amerika, India, Japan of Zuid-Korea.

Een nalevingsplan moet daarom beginnen met het product en de markt, en niet met de certificatenlijst van een leverancier.

UN 38.3: Transporttests voor lithiumcellen en batterijen

UN 38.3 is een van de meest gevraagde documenten over lithiumbatterijen. Het is van toepassing op lithium-metaal- en lithium-ion-cel- en batterijtypen die voor transport worden aangeboden. Lithium-polymeerbatterijen worden voor dit doel normaal gesproken behandeld als oplaadbare lithium-ionbatterijen.

UN 38.3 wordt vaak een certificering genoemd, maar is nauwkeuriger een reeks transportclassificatietests gedefinieerd in het UN Manual of Tests and Criteria.

Wat test UN 38.3?

De testreeks geeft de omstandigheden en voorzienbare spanningen weer die tijdens het transport kunnen optreden:

De exacte toepasbaarheid van de test hangt af van het feit of het testitem een ​​cel, batterij, oplaadbare batterij of een andere gedefinieerde configuratie is.

Het slagen voor de toepasselijke tests toont aan dat het geteste cel- of batterijtype voldeed aan de gespecificeerde UN 38.3-criteria. Het evalueert niet elke bedrijfstoestand van het apparaat, het laadsysteem, de behuizingstemperatuur of de betrouwbaarheidsproblemen op de lange termijn.

Welke documenten moet een koper aanvragen?

Een koper mag niet alleen vertrouwen op een verklaring als 'UN 38.3 beschikbaar.' Vraag documentatie aan die kan worden afgestemd op de voorgestelde batterij.

De UN 38.3-testsamenvatting moet informatie identificeren zoals:

• Fabrikant van cellen of batterijen

• Productfabrikant, waar verschillend

• Productielocatie

• Testlaboratorium

• Nummer van testrapport

• Testdatum

• Cel- of batterijmodel

• Fysieke beschrijving

• Waarderingen zoals massa en wattuur

• Toepasselijke tests en resultaten

• Verwijzing naar de relevante editie van het VN-handboek

• Verantwoordelijke ondertekenaar of contactgegevens

Voor projecten met een hoger risico kunnen kopers ook het onderliggende testrapport opvragen, vooral wanneer de modelfamilie, de constructie of de relatie tussen de geteste cel en het voorgestelde pakket onduidelijk zijn.

ZERNE's batterijcertificaten en conformiteitsdocumenten bieden een startpunt voor documentbeoordeling. Kopers moeten echter nog steeds verifiëren dat het model, de aanvrager, de fabrikant, de classificaties en de geteste constructie overeenkomen met de batterij die wordt besteld.

Is een SDS of MSDS een vervanging voor UN 38.3?

Nee.

Een veiligheidsinformatieblad kan informatie verschaffen over de samenstelling, gevaren, hantering, opslag, brandbestrijding en verwijdering. Expediteurs of klanten kunnen dit aanvragen als onderdeel van hun verzendproces.

Een SDS bewijst echter niet dat een type lithiumcel of batterij voldoet aan UN 38.3. Het vervangt ook niet de vereiste verzendclassificatie, verpakking, merken, etiketten of transportdocumenten.

De volgende documenten hebben verschillende functies:

Betekent het behalen van UN 38.3 dat de batterij overal naartoe kan worden verzonden?

Niet op zichzelf.

De verzendvereisten zijn ook afhankelijk van:

• Of batterijen alleen worden verzonden

• Of ze nu vol zitten met apparatuur

• Of ze zich in apparatuur bevinden

• Energielabel van de batterij

• Aantal en massa batterijen

• Staat van lading

• Transportwijze

• Beperkingen voor passagiersvliegtuigen of vrachtvliegtuigen

• Verpakkingsconfiguratie

• Vereisten voor vervoerders en operators

• Regels voor het land van bestemming

UN 38.3 behandelt het batterijtype. De naleving van de transportvoorschriften moet ook voor elke verzendconfiguratie worden beoordeeld.

Hebben aangepaste batterijpakketten nieuwe UN 38.3-tests nodig?

Mogelijk.

Een op maat gemaakt pakket kan een andere celopstelling, beveiligingscircuit, bedradingsconfiguratie, behuizing, massa, energielabel of mechanische constructie introduceren. Of een bestaand rapport van toepassing blijft, hangt af van de classificatie van de nieuwe configuratie en of de wijzigingen binnen de toegestane reikwijdte vallen.

Een koper mag er niet van uitgaan dat een rapport voor de kale zakcel automatisch een voltooid batterijpakket omvat. De fabrikant en het bevoegde testlaboratorium moeten het volgende bevestigen:

• Of het voorgestelde item in het rapport wordt weergegeven

• Of het in aanmerking komt als hetzelfde geteste type

• Of er aanvullende tests nodig zijn

• Of er een nieuw testoverzicht moet worden uitgegeven

• Of de verzendbeschrijving of verpakking verandert

Deze beoordeling moet worden voltooid vóór de massaproductie en vóór de eerste commerciële verzending.

IEC 62133-2: Veiligheid voor draagbare oplaadbare lithiumbatterijen

IEC 62133-2 specificeert veiligheidseisen en tests voor draagbare, afgedichte secundaire lithiumcellen en batterijen die niet-zure elektrolyt bevatten. Het wordt veel gebruikt voor LiPo-batterijen in draagbare elektronische producten.

Typische toepassingen kunnen zijn:

• Draagbare elektronica

• Draagbare apparaten

• Draagbare bewakingsapparatuur

• GPS-trackers

• Consumentenelektronica

• Draagbare medische producten

• Kleine communicatieapparaten

• Andere draagbare apparatuur op batterijen

De norm heeft betrekking op het beoogde gebruik en redelijkerwijs te voorzien misbruik. De vereisten bestrijken gebieden zoals constructie, opladen, externe kortsluiting, mechanische spanningen, thermische blootstelling, overbelasting, geforceerde ontlading, informatie en markering.

Is IEC 62133-2 een certificaat?

IEC publiceert de norm, maar certificeert niet rechtstreeks een individuele batterij.

Bewijs van naleving kan de vorm aannemen van:

• Een laboratoriumtestrapport

• Een CB-testrapport

• Een IECEE CB-testcertificaat

• Een nationaal certificaat gebaseerd op een aangenomen versie van IEC 62133-2

• Een certificatiemerk uitgegeven door een geaccrediteerde certificatie-instelling

De waarde van het document hangt af van wie het heeft uitgegeven, welk model het bestrijkt, welke editie en nationale verschillen zijn gebruikt, en of het rapport geldig blijft voor de voorgestelde constructie.

Een leveranciersverklaring waarin staat dat het voldoet aan IEC 62133 is zwakker dan een volledig rapport en certificaat dat is uitgegeven via een geschikte conformiteitsbeoordelingsroute.

Wat is de CB-regeling?

Het IECEE CB Scheme staat deelnemende certificatie-instellingen toe om CB-testrapporten en certificaten te gebruiken die zijn gebaseerd op IEC-normen bij het ondersteunen van nationale certificering.

Voor een draagbare lithiumbatterij kan een CB-certificaat op basis van IEC 62133-2 het aantal herhaalde tests beperken wanneer het product meerdere deelnemende markten betreedt.

Het CB Scheme is echter geen universeel paspoort voor markttoegang. Een land kan nog steeds eisen:

• Een nationale aanvraag

• Beoordeling door een lokale certificeringsinstantie

• Nationale afwijkingen

• Aanvullende monsters

• Lokale fabrieksinformatie

• Registratie

• Lokale vertegenwoordiging

• Productetikettering

• Vergoedingen en toezicht

Het CB-certificaat is dus een nuttige basis en niet de definitieve goedkeuring voor elk land.

IEC 62133-2 is niet geschikt voor elke lithiumbatterij

De toepassing bepaalt de norm.

IEC 62619 heeft bijvoorbeeld betrekking op secundaire lithiumcellen en batterijen die in industriële toepassingen worden gebruikt. Andere normen zijn van toepassing op tractiebatterijen, lichte elektrische voertuigen, energieopslagsystemen, medische producten en gespecialiseerde apparatuur.

Het gebruik van IEC 62133-2 simpelweg omdat de batterij oplaadbaar is, kan resulteren in een verkeerd testprogramma. De productcategorie, gebruiksomgeving, capaciteit, installatie, gebruikerstoegang en eindproductstandaard moeten eerst worden bevestigd.

UL-normen: cel-, verpakkings- en eindproductveiligheid

Er worden vaak UL-normen gevraagd voor producten die de Verenigde Staten en Canada binnenkomen of worden geleverd aan klanten die een op UL gebaseerde veiligheidsevaluatie specificeren.

Twee namen die vaak worden geassocieerd met draagbare lithiumbatterijen zijn UL 1642 en UL 2054.

UL 1642

UL 1642 wordt traditioneel gebruikt voor de evaluatie van lithiumcellen. Het richt zich op de veiligheid op celniveau onder gespecificeerde elektrische, mechanische en omgevingsomstandigheden.

Een UL 1642-evaluatie voor een buidelcel betekent niet automatisch dat elk batterijpakket dat die cel gebruikt, UL-gecertificeerd is.

UL 2054

UL 2054 is van toepassing op huishoudelijke en commerciële batterijen en wordt vaak geassocieerd met de veiligheid van batterijpakketten. Bij de evaluatie kan rekening worden gehouden met de cellen, beveiligingsapparatuur, bedrading, behuizing, isolatie, aansluitingen, abnormaal opladen, kortsluiting, componenttemperaturen en mechanische spanningen.

Afhankelijk van het project kan een pakket in plaats daarvan worden beoordeeld onder UL 62133-2 of een andere toepassingsspecifieke norm.

UL-erkend onderdeel versus UL-gecertificeerd product

De exacte certificeringsstatus is van belang.

Een cel of batterij kan worden beoordeeld als een erkend onderdeel dat bedoeld is voor integratie in een ander product. Het voltooide apparaat moet nog steeds worden beoordeeld op basis van de toepasselijke eindproductnorm en de aanvaardbaarheidsvoorwaarden die aan het onderdeel zijn gekoppeld.

Een UL-gecertificeerd eindproduct is beoordeeld als een compleet product volgens de relevante norm. Dit betekent niet dat elk intern onderdeel onafhankelijk dezelfde vermeldingsstatus heeft.

Wanneer u een UL-document of online certificeringsrecord bekijkt, bevestig dan het volgende:

• Certificerende organisatie

• Aanvrager

• Fabrikant

• Fabriek

• Modelnummer

• Productcategorie

• Standaard en editie

• Erkennings- of vermeldingsstatus

• Beoordelingen

• Voorwaarden voor aanvaardbaarheid

• Geautoriseerd certificeringsmerk

• Huidige certificeringsstatus

Is UL-certificering wettelijk vereist voor elke LiPo-batterij?

Geen enkel antwoord is van toepassing op elk product.

UL-certificering kan worden aangevraagd of effectief vereist door:

• Een certificeringsstandaard voor eindproducten

• Een detailhandelaar of online marktplaats

• Een OEM-klant

• Een distributeur

• Een verzekeraar

• Een werkplek- of installatiecode

• Een aanbestedingsspecificatie

• Een autoriteit die jurisdictie heeft

Het certificeringsplan moet gebaseerd zijn op het eindproduct en de distributieroute ervan, in plaats van op de aanname dat elke LiPo-cel hetzelfde UL-keurmerk nodig heeft.

Markttoegang is meer dan het testen van de veiligheid van batterijen

Transport- en veiligheidsrapporten geven niet automatisch toestemming voor verkoop in elk land. Markttoegang kan juridische conformiteit, productregistratie, etikettering, stofbeperkingen, lokale vertegenwoordiging, producentenverantwoordelijkheid en recyclingverplichtingen omvatten.

Europese Unie: CE-markering en de batterijenverordening

Verordening (EU) 2023/1542 is van toepassing op batterijen die op de EU-markt worden gebracht, inclusief batterijen die in producten zijn verwerkt.

Volgens de toepasselijke conformiteitseisen moet de fabrikant technische documentatie opstellen, de relevante conformiteitsbeoordelingsprocedure voltooien, een EU-conformiteitsverklaring afgeven en de CE-markering op een conforme batterij aanbrengen.

CE-markering is niet de naam van een batterijveiligheidstest. Het geeft conformiteit aan met de toepasselijke EU-eisen waarop de verklaring betrekking heeft.

Het EU-conformiteitsdossier van een batterij moet mogelijk het volgende behandelen:

• Batterij-identiteit en -categorie

• Informatie over de fabrikant en de marktdeelnemer

• Technisch ontwerp en constructie

• Toepasselijke veiligheids- en duurzaamheidseisen

• Beperkte stoffen

• Etikettering en symbolen

• Capaciteits- en prestatie-informatie

• Conformiteitsbeoordelingsgegevens

• EU-conformiteitsverklaring

• Traceerbaarheid

• Producentenregistratie en uitgebreide producentenverantwoordelijkheid

• Toepasselijke toekomstige vereisten op basis van batterijcategorie en implementatiedatum

Eisen uit de Batterijenverordening treden gefaseerd in werking. Niet elke verplichting geldt voor elke kleine draagbare LiPo-accu.

De vereiste voor een digitaal batterijpaspoort houdt bijvoorbeeld verband met specifieke batterijcategorieën, zoals batterijen voor lichte transportmiddelen, batterijen voor elektrische voertuigen en bepaalde industriële batterijen. Er mag niet van worden uitgegaan dat voor elke kleine cel die in een wearable of tracker wordt gebruikt, een batterijpaspoort nodig is.

Het op batterijen werkende apparaat kan ook onderworpen zijn aan afzonderlijke EU-wetgeving met betrekking tot elektrische veiligheid, elektromagnetische compatibiliteit, radioapparatuur, medische apparaten of andere productcategorieën.

Zijn RoHS- en REACH-batterijcertificeringen?

Ze mogen niet worden omschreven als conventionele productveiligheidscertificeringen.

RoHS beperkt bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur. Batterijen zelf vallen over het algemeen onder de EU-batterijwetgeving en worden niet behandeld als gewone RoHS-gereguleerde EEA. Het elektronische eindproduct en andere elektrische componenten kunnen echter nog steeds binnen de RoHS-reikwijdte vallen.

REACH regelt chemicaliën en bepaalde stofgerelateerde verplichtingen voor producten die op de EU-markt worden gebracht. Afhankelijk van de materialen en toeleveringsketen hebben bedrijven mogelijk verklaringen, leveranciersgegevens, testrapporten of communicatie nodig over stoffen waarvoor beperkingen gelden en stoffen die zeer zorgwekkend zijn.

Een 'RoHS-certificaat' of 'REACH-certificaat' uitgegeven door een leverancier is doorgaans een verklaring of op tests gebaseerd conformiteitsdocument. Kopers moeten het volgende onderzoeken:

• Product- en materiaalomvang

• Getest monster of aangegeven model

• Lijst met beperkte stoffen

• Testmethode

• Laboratorium

• Rapportdatum

• Verklaringen van leveranciers

• Relatie met stuklijst

• Veranderingsbeheerproces

Noch de RoHS- noch de REACH-documentatie vervangt UN 38.3 of het testen van de batterijveiligheid.

Noord-Amerika: geen enkele universele batterijgoedkeuring

De Verenigde Staten en Canada gebruiken niet één universeel markttoegangscertificaat voor elke draagbare LiPo-batterij.

De toepasselijke route kan afhankelijk zijn van:

• De eindproductcategorie

• Of de batterij nu verwijderbaar of ingebouwd is

• Consumenten- of werkplekgebruik

• Regels voor retailers en marktplaatsen

• Elektrische codes

• Certificering van eindproducten

• Klantspecificaties

• Transportvereisten

• Federale, staats-, provinciale of lokale verplichtingen

UL-, CSA- en andere erkende certificeringsroutes kunnen relevant zijn, maar de vereiste norm moet worden geselecteerd op basis van de toepassing.

Een batterij die wordt gebruikt in informatie- en communicatietechnologie, medische apparatuur, speelgoed, laboratoriumapparatuur of industriële controles kan worden beoordeeld als onderdeel van een ander veiligheidsprogramma voor eindproducten.

Voorbeelden van nationale batterijvereisten

Verschillende markten hanteren nationale registratie- of certificeringsregelingen voor lithiumcellen en batterijpakketten die binnen de scope vallen.

Deze schema's kunnen technisch gerelateerd zijn aan IEC-vereisten, maar een IEC- of CB-rapport vervangt niet automatisch elk lokaal certificaat of registratie.

Ook de landvereisten veranderen. Voordat gereedschaps- of certificeringsmonsters worden vastgelegd, moet de projecteigenaar de huidige regels bevestigen bij de verantwoordelijke certificeringsinstantie, importeur of regelgevende specialist.

Maakt een gecertificeerde cel het aangepaste batterijpakket gecertificeerd?

Niet automatisch.

Een op maat gemaakt LiPo-batterijpakket kan het volgende toevoegen:

• Een PCM of GBS

• Beschermings-IC's en MOSFET's

• Een zekering

• Een NTC

• Elektronica voor brandstofmeter

• Bedrading

• Een connector

• Isolatie

• Kleefstof of schuim

• Een mechanische behuizing

• Meerdere cellen

• Serie- of parallelle interconnectie

• Firmware- of communicatiefuncties

Deze toevoegingen kunnen van invloed zijn op het kortsluitgedrag, de bescherming tegen overbelasting, de temperatuur, het stroomvermogen, de mechanische integriteit, kruip en speling, de reactie op storingen en de transportclassificatie.

Een gecertificeerde cel kan het risico verminderen en kan de pakketevaluatie ondersteunen, maar het pakket moet worden beoordeeld op basis van de toepasselijke eisen op het gebied van transport, veiligheid en markttoegang.

Dit onderscheid moet ook worden gecontroleerd bij het toepassen van de bredere leverancierscontroles die worden besproken in hoe een op maat gemaakte LiPo-batterijfabrikant te evalueren . De leverancier moet kunnen uitleggen welk bewijsmateriaal de cel bestrijkt, welk bewijsmateriaal de verpakking bedekt, en welk bewijsmateriaal de verantwoordelijkheid blijft van de fabrikant van het eindproduct.

Vragen die u kunt stellen over een bestaand certificaat

Voordat u op een cel- of pakketcertificaat vertrouwt, controleert u het volgende:

1. Komt het modelnummer exact overeen met de voorgestelde batterij?

2. Is de voorgestelde constructie opgenomen in de modelfamilie?

3. Heeft het rapport betrekking op een cel of een voltooid pakket?

4. Zijn de identiteiten van de aanvrager, de fabrikant en de fabriek correct?

5. Wordt de celfabrikant en het model gecontroleerd?

6. Heeft het rapport betrekking op de werkelijke spanning, capaciteit en configuratie?

7. Zijn de PCM, het GBS, de connector, de bedrading en de behuizing vertegenwoordigd?

8. Welke standaard en editie zijn gebruikt?

9. Is het uitgevende laboratorium of de certificatie-instelling geschikt?

10. Is het document actueel en controleerbaar?

11. Zijn er voorwaarden die de manier waarop het onderdeel mag worden gebruikt beperken?

12. Welke wijzigingen moeten worden gemeld, beoordeeld of opnieuw getest?

Een certificaat voor een soortgelijke batterij is geen bewijs voor het voorgestelde model tenzij de certificeringsscope dit duidelijk omvat.

Hoe ontwerpwijzigingen de batterijcertificering beïnvloeden

Batterijcertificeringen en rapporten zijn gekoppeld aan een gedefinieerde constructie. Het wijzigen van een cruciaal onderdeel kan de geldigheid of reikwijdte van dat bewijsmateriaal beïnvloeden.

Wijzigingen die mogelijk een technische beoordeling vereisen, zijn onder meer:

• Fabrikant of model van de cel

• Scheikunde

• Elektrode- of elektrolytconstructie

• Nominale spanning of capaciteit

• Celafmetingen

• Aantal cellen

• Serie- of parallelle opstelling

• PCM of GBS

• Beveiligingsinstellingen

• Bescherming IC of MOSFET

• Samensmelten

• NTC

• Firmware

• Connector

• Draadgrootte of lengte

• Isolatie

• Behuizing

• Productielocatie

• Kritisch montageproces

Niet elke wijziging vereist automatisch een volledige hertest. De vereiste actie kan zijn:

• Documentupdate

• Technische beoordeling

• Gedeeltelijk testen

• Beoordeling door certificeringsinstantie

• Model-familie-uitbreiding

• Nieuwe nationale registratie

• Nieuwe UN 38.3-testen

• Volledige certificering van een nieuw batterijtype

De beslissing moet worden genomen door de verantwoordelijke certificeringsinstantie, het laboratorium of de nalevingsspecialist, en niet door aan te nemen dat twee componenten 'equivalent' zijn.

Vóór de productie moeten de leverancier en de koper overeenstemming bereiken over een formeel proces voor het melden van wijzigingen dat alle componenten en processen omvat die van invloed kunnen zijn op de naleving.

Stel het certificeringsplan op voordat u de batterij voltooit

Certificering mag niet beginnen nadat het productontwerp al is bevroren. Planning voor late naleving kan leiden tot herhaalde tests, wijzigingen in de behuizing, vertraagde verzendingen en onbruikbare rapporten.

Een meer gecontroleerd proces volgt zes stappen.

Stap 1: Definieer het product

Bevestigen:

• Cel, batterijpakket of kant-en-klaar apparaat

• Batterijchemie

• Aantal cellen en configuratie

• Spanning, capaciteit en wattuur

• Draagbare, industriële, medische of andere toepassing

• Vervangbare, verwijderbare of ingebouwde batterij

• Beoogde gebruiker en omgeving

Stap 2: Definieer de doelmarkten

Vermeld elk land waarin de batterij of het eindproduct zal worden geïmporteerd, verkocht, geïnstalleerd of onderhouden.

Gebruik 'algemene certificering' niet als vereiste. Het is te breed om een ​​betrouwbare offerte of testplan te maken.

Stap 3: Definieer de verzendconfiguraties

Bepaal of de batterij wordt verzonden:

• Op zichzelf

• Met uitrusting

• Geïnstalleerd in apparatuur

• Door de lucht

• Over zee

• Over de weg of per spoor

• Als commerciële lading

• Als vervangings- of serviceonderdeel

Voor meer dan één verzendconfiguratie kan planning nodig zijn.

Stap 4: Creëer een compliancematrix

Noteer voor elke markt:

Deze matrix voorkomt dat hetzelfde certificaat ten onrechte wordt gebruikt voor verschillende niet-gerelateerde doeleinden.

Stap 5: Bevries de compliance-constructie

Bevestig vóór het formeel testen de productie-intentie:

• Cel

• PCM of GBS

• Beveiligingsinstellingen

• Connector

• Draad

• NTC

• Isolatie

• Behuizing

• Label

• Fabriek

• Specificatie herziening

Certificeringsmonsters moeten het beoogde productieontwerp vertegenwoordigen. Het testen van een vroeg prototype met tijdelijke componenten kan een rapport opleveren dat geen betrekking heeft op de uiteindelijk verzonden batterij.

Stap 6: Zorg ervoor dat de naleving wordt gewaarborgd tijdens de productie

Na goedkeuring bijhouden:

• Gecontroleerde specificaties en tekeningen

• Goedgekeurde stuklijst

• Certificaat- en rapportbestanden

• Productie- en inspectiegegevens

• Traceerbaarheid van modellen en partijen

• Etikettencontrole

• Wijzigingsmeldingsrecords

• Correspondentie tussen certificeringsinstanties

• Data voor hertesten en verlenging

• Verzendingsdocumentatie

Compliance is een voortdurende productiecontrole, en niet een document dat één keer aan het begin van een project wordt verzameld.

Een praktische certificeringsmatrix voor algemene LiPo-projecten

De volgende voorbeelden illustreren hoe vereisten kunnen verschillen. Het zijn eerder uitgangspunten dan universele certificeringslijsten.

De definitieve lijst moet voor het exacte product worden bevestigd voordat offertes en testmonsters worden goedgekeurd.

Veel voorkomende certificeringsfouten

Behandeling van UN 38.3 als algemeen veiligheidscertificaat

UN 38.3 behandelt transporttests. Het bewijst niet dat het apparaat veilig kan worden opgeladen in het apparaat, dat de temperatuur van de behuizing, de levensduur, de looptijd of compatibiliteit met de oplader acceptabel is.

CE behandelen als een laboratoriumtest

CE is een wettelijke conformiteitsmarkering, ondersteund door de toepasselijke beoordeling, technische documentatie en verklaring. Het is geen enkele batterijteststandaard.

Elk document een certificaat noemen

UN 38.3-samenvattingen, SDS-bestanden, verklaringen, testrapporten, CB-certificaten, nationale registraties en certificeringsmerken bieden verschillende niveaus en soorten bewijsmateriaal.

Ervan uitgaande dat een celrapport het pakket omvat

Een beschermd of meercellig batterijpakket bevat componenten en risico's die niet worden weergegeven in het kale-celrapport.

Testen voordat het ontwerp wordt bevroren

Het wijzigen van de cel, het beveiligingscircuit, de connector, de behuizing of de fabriek na het testen kan een beoordeling of extra werk vereisen.

Elke beschikbare certificering aanvragen

Onnodig testen verhoogt de kosten en de doorlooptijd zonder de markttoegang te verbeteren. Het project heeft de juiste eisen nodig, niet de langste certificaatlijst.

Het modelbereik kan niet worden gecontroleerd

Een echt rapport kan nog steeds irrelevant zijn als het betrekking heeft op een ander model, fabriek, constructie, spanning of capaciteit.

Het negeren van vereisten voor het eindproduct

Zelfs een goed geëvalueerde batterij moet veilig functioneren in het uiteindelijke apparaat. De lader, behuizing, thermische omstandigheden, bedrading, firmware en gebruikerstoegang kunnen aanvullende vereisten met zich meebrengen.

Conclusie

Er bestaat geen universeel certificaat voor lithium-polymeerbatterijen dat tegelijkertijd het transport, de productveiligheid en elke afzetmarkt dekt.

UN 38.3 behandelt transporttests. IEC-, UL- en toepassingsspecifieke normen evalueren verschillende aspecten van cel- of batterijveiligheid. CE-markering, nationale registraties, stoffenregels, etikettering en producentenverplichtingen bepalen de markttoegang.

De juiste aanpak is om de batterij en het eindproduct te classificeren, de verzendconfiguraties en doellanden te definiëren en vervolgens een compliancematrix te maken voordat het productieontwerp wordt bevroren.

Bij het plannen aangepaste ontwikkeling van LiPo-batterijen , bevestig welke rapporten al van toepassing zijn, welke tests nog vereist zijn, wie de eigenaar is van elk certificaat en hoe toekomstige componentwijzigingen zullen worden gecontroleerd. Dit voorkomt vertragingen bij de certificering en zorgt ervoor dat de documenten overeenkomen met de batterij die daadwerkelijk in productie is genomen.

Veelgestelde vragen

Is UN 38.3 een veiligheidscertificering voor lithiumbatterijen?

UN 38.3 is een transporttestvereiste voor lithiumcel- en batterijtypen. Het evalueert gespecificeerde omstandigheden zoals hoogte, temperatuurwisselingen, trillingen, schokken, externe kortsluiting, impact of verbrijzeling, overbelasting en geforceerde ontlading. Het vervangt geen eisen op het gebied van productveiligheid of markttoegang.

Omvat IEC 62133-2 UN 38.3?

Nee. Ze dienen verschillende doeleinden. IEC 62133-2 heeft betrekking op de veiligheid van draagbare oplaadbare lithiumcellen en -batterijen bij beoogd gebruik en redelijkerwijs te verwachten misbruik. UN 38.3 behandelt het testen van transportclassificatie. Een draagbare LiPo-batterij heeft mogelijk beide nodig.

Zorgt een UL 1642-cel ervoor dat het voltooide batterijpakket UL-gecertificeerd is?

Nee. UL 1642 wordt doorgaans geassocieerd met evaluatie op celniveau. Voor een voltooid pakket kan een evaluatie vereist zijn volgens UL 2054, UL 62133-2 of een andere toepasselijke norm. Het eindproduct kan ook een aparte certificering vereisen.

Betekent CE-markering dat een batterij voldoet aan IEC 62133-2?

Niet noodzakelijkerwijs. CE-markering geeft conformiteit aan met de toepasselijke EU-wetgeving, ondersteund door de vereiste technische documentatie en beoordeling. IEC 62133-2 kan voor sommige producten deel uitmaken van het veiligheidsbewijs, maar de CE-markering bewijst op zichzelf niet dat deze specifieke norm werd gebruikt.

Zijn RoHS- en REACH-certificaten vereist voor een LiPo-batterij?

RoHS en REACH zijn wettelijke kaders voor stofnaleving in plaats van conventionele batterijveiligheidscertificeringen. De toepasbaarheid ervan hangt af van de batterij, het elektronische eindproduct, de materialen en de toeleveringsketen. Leveranciersverklaringen en laboratoriumrapporten kunnen ondersteunend bewijs leveren, maar vervangen geen transport- of productveiligheidstests.

Kan één CB-certificaat in elk land worden gebruikt?

Een CB-certificaat en -rapport kunnen de nationale certificering in deelnemende markten ondersteunen, waardoor dubbele evaluaties worden verminderd. Landen kunnen echter nationale verschillen, registratie, lokale documentatie, fabrieksinformatie, etikettering of aanvullende tests opleggen. Lokale goedkeuring is niet automatisch.

Moet bij het vervangen van de connector de batterij opnieuw worden getest?

Niet altijd, maar de wijziging moet worden beoordeeld. Een connector kan de polariteit, het stroomvermogen, de weerstand, de verwarming, het kortsluitgedrag, de mechanische pasvorm en de certificeringsconstructie beïnvloeden. De certificatie-instelling of het laboratorium moet bepalen of een documentupdate, gedeeltelijke test, modeluitbreiding of nieuwe evaluatie vereist is.